Ekmeğimizle oynamayı öğrendiğimiz günden bugüne tam tamına 1 yıl geçmiş, vay ananesini sayın seyirciler. Esat, Hasancan, Elif, Melis, Merve ayrılmayan beşlisi olarak okuldan kaçma çabamız dün gibi lan. Güneşi görmüştük o gün. Ardından da yaparsahocayapar'ı. Hiç paradan konuşmamıştık ayrıca. İrem'i arayıp bizi kurtarmasını istediğimizi de hatırlamıyorum.
Bir yılda o kadar çok şey değişti ki. Buraya üç nokta iyi giderdi kanımca. Ya da çağımızın yeni modası iki nokta. Yo yo hayır en iyisi feka sıtayl..............
Olm, bi da asla eskisi gibi mutlu olamıycakmışım gibi.
Ah ulen.
Çok yoruldum.
Çok yorulduk.
Yıprandık.
Ama inandık.
Bu sefer büyük totem yaptık. Pınar da arkamızda.
Yılmak yok yola devam!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder