19 Eylül 2009 Cumartesi

Az önce, televizyonun karşısındaki koltukta uzanıp elimdeki kumandayla ilişkiye girdiğim sırada, telefonum çaldı. O da nesi. Arayan babamdı. Tabiki de değildi. Telefonun diğer ucundaki insan 'o'ndan başkası değildi. Ah. Bu bir telefon görüşmesinden çok daha fazlasıydı. Nasıl da özlemişim,hasret kalmışım. Otuz sekiz dakika yirmi yedi saniye neler neler konuşmadık ki! Of. Şu an içimdeki coşku tarif edilemez. Resmen sırılsıklam kalmışım,nekadar heycanlandıysam artık. Öyle işte. Neden bukadar abarttın diyenlere cevabım yok.Cidden yok.

3 yorum:

  1. gel sen o otuz sekiz dakika yirmi yedi saniyeyi bir de bana sor fıstığım..
    sonraki sahne:senden bahsetmiyodum melis.

    YanıtlaSil
  2. Ne senden bahsetçem be!
    Oyçoşla konuştuk biz,hıh.

    YanıtlaSil